Gün Sazak’ı şehid ettiklerinde…

gün sazak

27 mayıs 1980 yılında dava adamı, büyüğümüz Gün Sazak’ı kendisine yapılan hunhar bir saldırı sonucu kaybetmiştik. Allah rahmet etsin. Öldürüldüğü akşam, okuldan eve yeni gelmiştim. Rahmetli babam biraz telaşla duydun mu sizin adamı öldürmüşler dedi. Bizim adam deyince ilk aklıma Başbuğ gelmişti. Başbuğ değildi. Ancak, bütün ülkücülerin çok sevdiği bir büyüğümüz, dürüstlüğün timsali bir vatan evladı öldürülmüştü.
O tarihlerde henüz bekar, Hoşdere caddesinde baba evinde oturuyoruz. Kardeşim de benim gibi öğrenci. O akşam güvenlik güçleri Ankara’da sıkı bir arama yaptılar. Ertesi gün bir yakınımızın düğünü var. Bu nedenle evimiz kalabalık .Ev halkı olarak biraz erken yattık. Saat bir civarında kapı çalındı. Telaşlandık. Kardeşimle beraber kapıya yöneldik. Kapı deliğinden baktım. Beş altı polis uzun namlulu silahlarını kapıya doğrultmuşlar, açın kapıyı diye bağırıyorlar.K apıyı açar açmaz bizi de itekleyerek içeri girdiler. İhbar var dediler. Öğrenci misiniz? diye sordular. “Evet öğrenciyiz” dedim. Ev halkı toplandı. Polis evdeki kalabalığı görünce “bu ne kalabalık,burası yurt mu” dedi. Babam da artık uyanmıştı. Evdekilerin misafir olduğunu söyledi. Kimliklerimiz kontrol edildi. Ev iyice arandı. Polisin evi terk etmesi bir saat sürdü. Hepimizin asabı bozulmuştu. Babamızdan güzelce de bir fırça yeyip, sabahladık. Artık mahallede de mimlenmiştik. Rahmetlinin her ölüm yıl dönümünde hep o geceyi hatırlarım. Gün Sazak büyüğümüze rahmetler diliyorum. Mekanı cennet olsun. Nur içinde yatsın.